Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/93 K.2011/1491

Kastın aşılması suretiyle oğlu Taha Yasin Yılsız'ı öldürmekten sanık Kader (Yılsız) Kakan'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KADIKÖY) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2008 gün ve 104/316 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ve sanık müdafi taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20.05.2004 ve öncesi yerine 25.10.2003 olarak gösterilmesi ayrıca maktulün isminin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün hata ve eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

2. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Kader’in suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suçun taksirle işlendiğine, Cumhuriyet Savcısının eksik soruşturmaya, sanık hakkında kasten insan öldürme suçundan açılmış dava bulunmadığına, sanığın taksirle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, 27.05.2003 tarihinde doğum yaptığı, Taha Yasin adı verilen maktul bebeğin 23.09.2003 tarihinde morarma ve rahat nefes alamama şikayetleri nedeniyle hastaneye götürüldüğü, kafa travmasına bağlı olarak kafa içinde bilateral frontoparietal effüzyon ve sağ parietal kontüzyonel kanama teşhisi nedeniyle taburcu edildiği 23.10.2003 tarihine kadar hastanede tedavi gördüğü, maktulün 25.10.2003 tarihinde tekrar hastaneye ağır ishal nedeniyle yatırıldığı, sanık refakatinde hastanede tedavi gördüğü sırada 28.10.2003 tarihinde kafasında şişlik, sağ göz çevresinde ve her iki göz çevresinde morarma tespit edildiği,

yapılan tetkikler sonucunda sağ frotnoparietal bölgede şüpheli fraktür izlendiği, 30.10.2003 tarihinde çekilen bilgisayarlı tomografi sonucunda ise sağ parietal ve her iki oksipital kemikte fraktür, sol frontal kemik vertekste kemik defekti ve ayrıca vücudun çeşitli bölgelerinde morluklar ile birlikte kafasında şekil bozukluğu ve travma düşündürecek bulgular saptandığı, maktulün kafa travmasına bağlı olarak tedavisinin devam ettiği, ancak yapılan operasyonlara rağmen kurtarılamayarak 06.05.2004 tarihinde hayatını kaybettiği, sanığın, maktul bebeğin kafasının beşiğe sıkıştığını, kendisini darp etmediğini belirttiği olayda;

ölümün kafa travmasına bağlı kafatası çökme kırığı ve beyin kanamasına yönelik ameliyat sonrası beklenebilir komplikasyonlardan ileri geldiğine, 06.10.2003 tarihli kafa travmasının hayati tehlike oluşturur nitelikte olmakla birlikte çocuğun bundan sonra en az bir kez daha hayati tehlike oluşturur nitelikte travmaya maruz kaldığına, kafatası ve kafa içi değişimlerin niteliklerine göre çocuğun maruz kaldığı künt kafa travmalarının basitçe düşmekle olamayacağına,

sert ve künt bir cismin doğrudan vurulmasıyla yada çocuğun şiddetle düşürülmesi veya başının sert bir zemine şiddetle çarptırılması sonucu meydana gelebilecek nitelikte olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 24.07.2006 tarihli raporu dikkate alındığında, sanığın öldürme kastı eylemlere bağlı olarak ortaya çıktığı halde, yaşından küçük çocuğunu öldürme suçundan, TCK 82/1-d-e, 62 maddeleri gereğince cezalandırılması yerine; aynı yasanın TCK 87/4 maddesi gereğince hüküm kurulması,