Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1114 K.2012/3694

1) Sanıklar Yıldırım ve Gökhan'ın, haklarında yağma suçundan verilen beraat kararlarını temyizlerinde hukuki yararları bulunmadığından, sanıklar müdafiilerinin bu hükümlerin gerekçesine yönelik olmayan temyiz istemlerinin, CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2) Sanık Hasan hakkında mağdur Yıldırım'ı kasten yaralama suçundan mahkemenin 05.10.2007 tarih ve 2006/497-2007/227 sayılı beraat kararı, Dairemizin 12.07.2010 tarihli ilamı ile onanmadığından ve bu nedenle de kesinleşmediği anlaşıldığından, sanık Hasan hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

3) Sanıklar Yıldırım ve Gökhan hakkında, mağdur Hasan'ı kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur Selahattin'i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlerdirmeler ile sanıkların eyleminin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, sanık, mağdur ve tanık anlatımları, doktor ve ekspertiz raporları ile diğer kanıtlar gösterilmeden ayrıca hangi anlatıma niçin itibar edildiği ya da edilmediği de denetime imkan verecek şekilde tartışılmadan, sadece sanık ve mağdurların bozmadan sonraki beyanlarının gerekçeli kararda gösterilmesi ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması,