Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/130 K.2012/1739

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Dosya kapsamına göre, olay öncesinde sanığın mağdur ile tanık Şadiye arasındaki ilişki nedeniyle mağdurla tartıştığı, bu tartışmadan bir süre sonra mağdurun evine gittiği, kapı açılır açılmaz içeri girerek elindeki bıçakla mağdurun kalça bölgesine ve batın bölgesine toplam beş darbe vurduğu, darbelerden sadece bir tanesinin batına nafiz olup iç organ yaralanmasına neden olmadığı olayda, hedef alınan vücut bölgesi, aralarında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmaması,

ciddi bir engel bulunmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması;