Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1322 K.2014/775

2-Sanık ...: Mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan TCK.nun 81/1, 35, 39, 29, 62 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-6217 sayılı Yasanın 13. maddesi ile 492 Sayılı Harçlar Kanunun 1. sayılı tarifesinin A-IV-b kısmında yer alan "Yargıtay ceza dairelerinde yapılacak temyiz başvurularında 40 TL" ibaresinin Anayasa Mahkemesi'nin 20.10.2011 tarih 2011/54-142 sayılı kararı ile iptal edilmesi karşısında, sanık... müdafiinin harç ücretini ikmal etmediği gerekçesiyle temyiz itirazının reddi yönünde görüş bildiren tebliğname düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, sanık... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta, Cumhuriyet Savcısının sanık...'ın azmettiren olarak cezalandırılması gerektiğine, teşebbüs nedeniyle sanıklara verilen cezanın az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar...'ın telefon ticareti ile ilgili işyeri olup diğer sanık ... ile de yakın arkadaş oldukları, mağdur ...'ın ise berber olup sanık... ile işyerlerinin komşu olduğu, mağdurun sanıklar arasında gayrimeşru ilişki olduğu yönündeki konuşmaları nedeniyle sanıklar ile arasında husumet oluştuğu, olay tarihinde sanık ...'in mağdurun işyerinin önünden geçtiği sırada mağdura hakaret ettiği, berbere gelen sanık...'a, ...'in hakaretlerinin nedenini soran mağdur ile sanık... arasında kavga çıktığı ancak çevredekilerin araya girmesi ile kavganın aralandığı,

diğer sanık ...'in yanına giden sanık...'ın mağdurla olan kavgasını anlatması üzerine, kısa bir süre sonra sanık ...'in konuşmak üzere mağdurun işyerine alkollü bir şekilde gittiği, ancak işyerinde üzerinde bulundurduğu bıçakla mağduru hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda;

Sanık...'ın, tanık ...'nın anlatımları ile de desteklenen maktule yönelik eylemi bulunmadığına ve olay yerinde bulunmadığına ilişkin savunmaları dikkate alındığında, sanık...'ın diğer sanık ... ile birlikte eylemi gerçekleştirdiklerine veya diğer sanık ...'in eylemini kolaylaştırıcı yardım, suç işleme iradesini kuvvetlendirme veya azmettirme niteliğinde kabul edilebilecek herhangi bir eylemde bulunduğuna dair, mağdurun sonraki anlatımları ile de çelişen "Seyit ... ile ilk kavga sırasında sanığın orada bulunan bir gence git ...'i bul"

şeklindeki anlatımı dışında, sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,