KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2012/1360 E., 2013/479 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
Karar Metni
352 kelime·2 dk okuma
1- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/son fıkrasına aykırılık suçu nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür. 2- Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;
Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın, olay günü saat:18.00 sıralarında mağdur ... ve tanık ... ile sahilde alkol aldığı, mağdur ...'ın olay yerinden ayrılma isteğine karşı çıkarak, gitmesine engel olmak istediği sırada kayalıklardan yuvarlanarak, başından yaralandığı ve olay yerini terk ettiği, sanığın, kardeşine ait balıkhaneye giderek, yaralanmasından ötürü mağdur ...'ı sorumlu tutarak, mağdur ...'ın balıkhanede çalışan kardeşi mağdur ...'ı bıçak ile yaraladığı, aynı gün akşam saat:20.00 sıralarında ise çarşıda gördüğü mağdur ...'ı sırtından ve sol kolundan iki kez bıçaklayarak yaraladığı olayda;
mağdur ...'dan kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik niteliğinde söz, davranış ve eylem bulunmadığı halde, sanık hakkında TCK.nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs; mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdiri indirim nedeninin bulunmadığı ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla kasten öldürme suçları yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, ağır tahrikin varlığına ve sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Tekerrüre ilişkin hüküm fıkralarında; tekerrüre esas alınan uyarlama kararının tarihinin yanlış yazılması ile tekerrüre esas ilama konu en ağır cezanın hükümde belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;
Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2012/1360, K. 2013/479, 23 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama