Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1480 K.2012/5451

1- Sanık Fikret hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu anlaşılmakla, bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır. 2- Sanık Fikret’in, maktul Kadir’e yönelik eylemi yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, 28.11.2005 günü A.. K.. ile market içerisinde bulunduğu sırada, maktulün ağabeyi S..

H...’nun A..’a hakaret edip silahla ateş etmesi olayına tanık olduğu ve yapılan soruşturmada tanık olarak ifade verdiği, bu olay nedeniyle S..’in 30.11.2005 günü tutuklandığı, maktulün, bu olay sonrasında zaman zaman sanığa ifadesini değiştirmesi için baskı yaptığı ve tehdit ettiği, olaydan 1 ay önce maktulün kahvede oyun oynamakta olan sanığın yanına geldiği ve yine ifadesini değiştirmesi için tartışma çıkarıp üzerindeki bıçakla sanığı yaraladığı, sanığın, bu olaylar nedeniyle maktul ve yakınları tarafından zarar görebileceği korkusuyla çalışmakta olduğu işyerinin penceresini sac ile kapattığı ve bir ay işine gitmediği,

olay günü sanığın işe başladığını öğrenen maktulün, sanığın işyerine beline taktığı döner bıçağıyla alkollü vaziyette geldiği, aynı işyerinde çalışan S..

Ş..’un, maktul ile sanık arasındaki husumete vakıf olmasından dolayı işyerinde kimsenin olmadığını söylediği, ancak üzerinde silah olacağı korkusuyla içeri girmesine engel olmadığı, maktulün, sanığın bulunduğu yere girmek istediği, sanığın, kapıyı ittirerek engel olmaya çalıştığı, ancak zorla içeri girdiği ve 15 dakika kadar ifade değiştirme konusunda tartıştıkları, tartışma sırasında maktulün belinde kemerine takılı durumda olan döner bıçağına doğru elini götürdüğü, sanığın, silah çekeceği korkusuyla üzerinde bulunan tabancayla 2-3 metre mesafeden maktule doğru çok sayıda ateş ederek öldürdüğü olayda;

Sanığın kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğunda bulunmasına rağmen, bu sınırı mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aştığı anlaşıldığı halde, TCK.nun 27/2 ve CMK.nun 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, TCK.nun 81, 29, 62 maddelerinden hüküm kurulması,