Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1579 K.2012/3674

1-Mahkemenin sanık hakkında TCK.nun 59. maddesini uygulamamasındaki takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin aksi görüşle bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı mahkum olduğu anlaşılmakla, hakkında hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilerek inceleme yapılmıştır.

3-Sanığın adli sicil kaydındaki sabıkalarının tekerrüre esas olup olmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “kasten yaralama ve “6136 sayılı Kanuna muhalafet” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edildiği halde, sanık hakkında 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddelerine uygun, isabetli gerekçelerle kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımların uygulanmaması ve hapis cezalarının ertelenmemesine karar verilirken, sehven 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 51. maddelerinin hükümde gösterildiği ve aynı Kanunun kasten işlenmiş suçlardan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak, belirli haklardan yoksun bırakılma hükmünü düzenleyen 53. maddesinin uygulandığı, ancak bu hususların yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği görülmekle,

CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,