Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1867 K.2012/8784

1- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 07.04.2009 gün ve 2008/9-271 Esas, 2009/92 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere.

CMUK.nun 295. maddesinde yasa yolu başvuru hakkından vazgeçme ve geri alma müesseseleri birlikte düzenlenmiş iken, CMK.nun 266. maddesinde yalnızca geri alma hakkının kabul edildiği dikkate alınarak, sanığın 20.10.2011 tarihli dilekçesi ile cezanın onanması ve temyiz yasa yoluna gönderilmemesi yönündeki talebi, bu tarih itibariyle henüz gerçekleşmiş bir temyiz istemi bulunmadığından temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde kabul edilemeyeceğinden,

sanık müdafiinin 21.10.2011 tarihli dilekçe ile süresinde yaptığı ve geçerli olan temyiz başvurusu üzerine temyiz incelemesi yapılmasına engel oluşturmayacağı gözetilerek sanık hakkındaki hükümlerin temyiz incelemesi yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya

göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının tahrik olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçunda, takdiri indirim sonucu “8 Yıl 1 Ay 15 Gün” yerine “7 Yıl 13 Ay 15 Gün” olarak eksik ceza verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki, “7 yıl 13 ay 15 gün” ibaresinin çıkartılarak yerine “8 yıl 1 ay 15 gün” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümle 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Mağdur ...’e yönelik kasten yaralama suçu yönünden;

Sanık ile mağdur ...’in tartıştıklarını gören mağdur ...’in aralarına girerek tartışmayı yatıştırmak istediği sırada sanığın, mağdur ...’in kolundan tutup kenara iterek mağdur ...’e doğru ateş ettiği esnada mağdur ...’in de kolundan bir isabetle yaralandığı olayda;

Sanığın tartıştığı mağdur ...’e doğru ateş ettiği sırada tartışmayı ayırmaya gelen mağdur ...’in de isabet alabileceğini öngörmesi gerekmekle, yaralama suçundan kurulan hükümde olası kast hükümleri uyarınca cezasından indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,