KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2012/1923 E., 2012/3301 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nun 81, 35/2, 29, 62 md 3 yıl 9 ay hpc
Karar Metni
345 kelime·2 dk okuma
1- a) Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık ...' ın olay tarihinde bıçakla bir tanesi batına nafiz olacak, karaciğerde laserasyona, omentumun probole olmasına, gastro duadenal arterde harabiyete neden olacak ve hayati tehlike oluşturacak diğeri ise sternuma isabet edecek şekilde iki darbe ile mağduru yaraladığı olayda, zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Yasanın 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine cezanın 9 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,
b) Dosya kapsamından, mağdurun olay tarihinde elindeki pimapen çubuk ile sanığa vurması ve hakaret etmesinden ibaret haksız eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 1/4'den 3/4'e kadar indirim öngören 29.maddesinin uygulanması sırasında, sanığa verilen cezada alt sınıra yakın bir indirim yapılması yerine, 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,
c) Sanığın adli sicil kaydına göre; Üsküdar 6.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.04.2008 tarih 182-234 sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK.nun 492/2, 522 ve 59. maddeleri uyarınca aldığı 6 ay 20 gün hapis cezasının suç tarihi olan 28.05.2009'dan önce 03.06.2008 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, tekerrür nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması;
Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Sanık ...' ın kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden, yasal süresinde sanık müdafi tarafından temyiz isteminde bulunulmuş ise de; sanığın cezaevinden gönderdiği 06.04.2010 ve 12.04.2010 dilekçeler ile cezasının
onaylanmasını istediği, sanık müdafinin ise 12.04.2010 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2012/1923, K. 2012/3301, 30 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama