Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/2037 K.2013/2824

- 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a-g, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, sorunlarına duyarsız kaldıklarını düşündüğü belediye başkanı ve belediye başkan yardımcısı olan mağdurlara yönelik gerçekleştireceği eylemini önceden planlayarak olaydan bir gün önce mağdurları takip ettiği ancak, kalabalık olması nedeniyle eylemini gerçekleştiremediği, olay günü belediye binasından çıkan mağdurların yanına gelen sanığın, ve herhangi bir tartışma ve kavga ortamı olmadan mağdurların hayati bölgelerini hedef alarak birer bıçak darbesi vurarak kaçtığı olayda; sanığın eylemlerini nitelikli insan öldürmeye teşebbüs olarak kabul eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren düşüncelere iştirak edilmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin takdire vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), Üye ...

.../... ...'in suç niteliğinin kasten yaralama olduğuna yönelik karşı oyu ve oyçokluğuyla 03/04/2013 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Oluşa ve dosya içeriğine göre; Belediye başkanı olan mağdur-katılan ... ile belediye başkan yardımcısı mağdur-katılan ...'in gündüz saatlerinde belediye binasından çıkarak yanyana yürüdükleri sırada,sanığın önce mağdur-katılan ...'in batın bölgesine, sonra da mağdur-katılan ...'in sol göğüs bölgesine bıçakla bir kez vurduktan sonra olay yerinden koşarak uzaklaştığı, mağdur-katılan ...'in batına nafiz yaralanma, mağdur-katılan ...'in ise toraksta minimal pnömomediastinum şeklinde yaralanma nedeniyle hayati tehlike geçirdikleri, her iki mağdur-katılandaki yaralanmanın iç organlarda hasar oluşturmadığı olayda;

Mağdur-katılanların açıklamaları ile sanığın, eylemini "ses getirmek" amacıyla yaptığını savunması karşısında, sanık ile mağdur-katılanlar arasında öldürmeyi gerektirecek hiç bir husumet bulunmaması, her bir katılana tek darbe ile yetinilmesi, eylemlere kendiliğinden son vermesi, engel nedeni bulunması, meydana gelen yaralanmaların niteliği dikkate alındığında, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösterir, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanığın silahla kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği görüşünde bulunduğumdan Sayın Çoğunluğun görüşüne, iştirak edilmemiştir.