Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/2271 K.2012/5299

2- Sanık ... hakkında; a) Öldürme suçundan beraat, b) TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis, c) TCK.nun 86/2, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis, d) TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1 maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis, 3- Sanık ... hakkında; a) TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1 maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis, b) TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 15 yıl hapis, 4- Sanık ... hakkında; a) TCK.nun 86/2, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince (2 kez) 7 ay 15 gün hapis, b) TCK.nun 81/1, 39/1, 29/1, 62/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafiinin duruşma talebinin ceza miktarı ve süre yönünden, sanık ... müdafiinin duruşma talebinin ise süre yönünden CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklardan ...’ın mağdurlar ..., ... ve ...’e yönelik kasten yaralama, sanıklardan ...’ın kasten yaralama ve kasten öldürme, sanık ...’ın maktule yönelik suçu ile mağdurlar ... ve ...’e yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, sanık ...’ın maktule yönelik suçu hariç olmak üzere oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş,

sanık ...’ın temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığından Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2011 tarih ve 2011/4-119 sayılı kararı uyarınca temyiz talebinin reddine ve sanıklar ..., ..., ...’ın kasten adam öldürme suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığına karar verilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, eksik soruşturmaya, delillerin hatalı takdir edildiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, kasten yaralama suçları yönünden delillerin hatalı takdir edildiğine,

sanık ... müdafiinin sübuta, delillerin hatalı takdir edildiğine, haksız tahrikte indirim oranına, alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine vesaireye, katılan ... vekilinin ...’ın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, kararın hukuka aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklardan ...’ın mağdurlar ..., ... ve ... ’e yönelik kasten yaralama, sanıklardan ...’ın kasten yaralama ve kasten öldürme, sanık ...’ın mağdurlar ... ve ...’e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ..., ... hakkında kasten adam öldürme suçundan verilen beraat ve sanık ...’ın temyiz isteminin reddine dair kararlarla ilgili olarak;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümleri yönünden; 5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanıklar hakkında, kendi alt soyları üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar, kendi alt soyları dışındakiler için ise cezanın tamamen infazına kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine, karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, beraat, kısmen re’sen de temyize tabi mahkumiyet ve sanık ...’ın temyiz isteminin reddine dair hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ...’ın maktule yönelik kasten öldürmeye yardım suçu yönünden;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın diğer sanık ...’ın maktule yönelik kasten adam öldürme eylemine fail veya yardım eden olarak iştiraki bulunmaksızın kalabalık kavga ortamında elinde bulunan demir çubukla maktulün kafasına iki kez vurarak Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 21/04/2006 tarihli rapora göre hayati tehlikeye neden olmayacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği ve bu duruma göre sanığın kendi kasten yaralama eyleminden sorumlu tutulması gerektiği anlaşılmakla; maktulün kafasında meydana gelen yaralanmanın TCK.nun 86/1 veya 86/2 maddesi kapsamında bulunup bulunmadığına dair Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın silahla kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabule göre;

5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar, kendi alt soyu dışındakiler için ise cezanın tamamen infazına kadar geçerli olduğunun düşünülmemesi,