Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/2467 K.2013/7070

2- Sanık ... için; TCK.nun 86/2, 62, 52.maddeleri uyarınca 2000.TL adli para cezası. 3- Sanık ... için; TCK.nun 86/2, 62, 53.maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin hüküm kesin nitelikte bulunup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'in, mağduru, bıçakla 3 kez vurarak, batın, sol uyluk ve sol gluetus bölgelerine isabetle, tranvers kolon yaralanmasına ve yaşamsal tehlikeye neden olan nitelikte yaraladığı olayda; kasten yaralama hükümlerini düzenleyen ve 1-3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nun 86/1.maddesi uyarınca uygulama yapması sırasında TCK'nun 62. maddesi uyarınca makul yerine yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’i kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ...’un mağdur ...'i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği

takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bîr nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin suçun niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ... hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından haklarında hükmolunan hapis cezalarının kanuni sonucu olarak belli haklardan yoksun kılma hükümlerini düzenleyen TCK’nu 53.maddesinin uygulanması sırasında, TCK'nun 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini, kendi alt soyları üzerinde kullanmaktan TCK'nun 53/3.maddesi uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi yerine,

tüm kişilere yönelik olarak bu hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verildiği anlaşılıp bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

hükmün sanık ... yönünden (2) numaralı bendinde yer alan "Hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak sanığın TCK'nun 53/1-a,b,d,e bentlerinde yazılı bulunan hakları kullanmaktan hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan şartla salıverinceye kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi, sanık ... yönünden hükmün (3) ve (5) numaralı bentlerinde yer alan “Hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak sanığın TCK'nun 53/1-a,b,d,e bentlerinde yazılı bulunan hakları kullanmaktan hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar,