Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/337 K.2012/1656

1) Sanıklar Abdulcelil ve M. B.’nin mağdurlar Hüseyin ve İbrahim’e yönelik eylemi yönünden; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, aynı mağdurlara yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Abdulcelil ve M.B.’nin ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanıklar Abdulcelil, M. B.i ve Metin’in genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçları yönünden;

sanıklar müdafiilerinin sanıklar hakkında lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasına yönelik talebi karşısında, sanıkların geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın faillerin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak, sanıklar hakkında takdiri indirimi düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanıklar Abdulcelil, M. B. ve Metin’in genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları yönünden; sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca 1’er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği halde, gerekçede, "…170/1-c maddesi gereğince iki yıl hapis cezaları ile cezalandırılmaları gerekecek olup…” şeklinde açıklama yapılarak uygulama ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,