Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/3625 K.2012/5670

Sanık Suat hakkında olası kast ile yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık Mehmet hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Suat'ın eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, katılanlar vekilinin takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; polis memuru olan sanık Mehmet'in olay günü kendisine ait motosikletin evinin önünden çalınması nedeni ile resmi mercilere başvuru yaptıktan sonra kendisi gibi polis memuru olan sanık Suat'ın temin ettiği motosiklet ile çalınan motosikletini aramaya başladığı, sanık Mehmet'in kullandığı motosikletin arka kısmına Suat'ın oturduğu, araştırma sırasında Mehmet'in kaybettiği motosikleti Ekrem tarafından kullanılırken gördükleri, motosiklette Ekrem'in arkasında Şahin en arkada ise mağdur Amed'in oturduğu, sanıkların "dur polis" şeklinde ikazda bulunmaları ve sanık

Suat'ın havaya 2 el ikaz atışı yapmasından sonra, Ekrem'in motosikletin hızını artırarak kaçmaya çalıştığı, bu sırada sanık Suat'ın tabanca ile hedef gözetmeksizin rastgele ateş etmesi sonucu mağdurun sırt bölgesi skapula altından isabetle yaralandığı olayda;

a) Polis Memuru olan sanıklar hakkında Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun 16. maddesi kapsamında TCK.nun 24. Maddesinin ve olayın sanık Mehmet'e ait motosikletin çalınmasından kaynaklanmış olması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmamış olması,

b) Kabule göre; mağdur Amed'in hayati tehlike geçirecek ve medula spinalis hasarı nedeni ile iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa yakalanacak şekilde yaralandığı olayda; temel ceza TCK.nun 86. maddesi uyarınca belirlendikten sonra 87. Maddenin uygulanması sırasında, uygulanma olanağı bulunan fıkralardan en ağır cezayı gerektiren TCK.nun 87/2-a maddesi esas alınarak, TCK.nun 86/1, 86/3-e maddelerine göre belirlenen ceza üzerinden 87/2-a maddesi uyarınca 2 kat artırım yapılmakla yetinilmesi gerekirken, ayrıca 87/1-d maddesiyle de artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 10.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. Başkan

10.07.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .. huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. B.. müdafii Avukat .. Yetkiner’in yokluğunda 12.07.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

.