KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2012/4139 E., 2012/9050 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- İştirak halinde kasten öldürme
- Hüküm
- 1-Sanık ..., Sanık ..., Sanık ...: Maktul ...'i iştirak halinde kasten öldürme suçundan TCK.nun 37/1 madde fıkrası delaleti ile TCK.nun 81/1, 62 maddeleri uyarınca sanıkların ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası.
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2-Suça sürüklenen çocuk ... : Maktul ...'i iştirak halinde kasten öldürme suçundan TCK.nun 37/1 madde fıkrası delaleti ile TCK.nun 81/1, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin maktule yönelik "kasten öldürme" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin bulunmadığı gerekçeleri ile açıklanmış, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... vekilinin sübuta, haksız tahrikin varlığına, sanık ... ile vekilinin sübuta, sanık ... vekilinin sübuta, suç vasfına, sanık ... vekilinin bir nedene dayanmayan, katılan ... vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
a)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktule yönelik "kasten öldürme" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),
b)Sanık ... hakkında maktule yönelik "kasten öldürme" suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında yaş indirimini düzenleyen TCK.nun 31/3. maddesi uygulanırken, temel cezanın müebbet hapis olduğu durumlarda 12 yıldan 15 yıla kadar ceza tayin edilmesi gerekirken, maddeye yanlış anlam verilip arada süreli ceza bulunan hallerde uygulanma olanağı bulunan TCK.nun 31/3-son hükmü uygulanarak sanığa 12 yıl ceza tayin edilmek suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2012/4139, K. 2012/9050, 5 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama