KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2012/4177 E., 2012/6779 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2012
- Tebliğname No
- 1/B - 2012/38043
- Mahkemesi
- Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- TARİHİ ve NO
- 07/09/2011, 2011/291 (E) ve 2011/370 (K
- Suç
- Çocuğu öldürme, çocuğu öldürmeye teşebbüs
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Hükümlü H.. M.. hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 65/3, 59, 31, 33 ve 448, 62, 65/3, 59, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun 7 ve 5252 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümlerde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiştir,
Ancak;
a) Dairemizin 18/04/2011 tarih 2011/1348-2341 sayılı bozma ilamında “Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/06/2008 tarih ve 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere; uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı yargılama yasasına uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükümlerin gerekçesiz bırakıldığı” hususunun belirtildiği ve bozma ilamına uyulduğu halde, bozmaya uygun şekilde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümlerin gerekçesiz bırakılması,
b) 765 Sayılı TCK. ile 5237 Sayılı TCK.nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan yasanın belirlenmesi ve ona göre uygulama yapılmasının gerektiği düşünülmeksizin, somut karşılaştırma yapmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,
c) Kabule göre,
Uyarlama yargılaması niteliği itibariyle hükümlünün lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik olup, hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2012/4177, K. 2012/6779, 24 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama