Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/4531 K.2012/9377

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen, 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda aynı suçlardan yargılanan ve birlikte suç işledikleri iddia edilen sanıklar Yaşar, Eyüp ve Yusuf arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine, savunmalarının aynı müdafii tarafından yapılması ve hükümlerin de aynı müdafii tarafından temyiz edilmesi suretiyle CMK.nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. maddelerine aykırı davranılması,

2-Kasten nitelikli şekilde insan öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket edip etmediklerinin tespiti bakımından, olay mahallinde uygulamalı keşif yapılarak, olay sırasında maktul, mağdur Kadir ve sanıkların bulundukları yerlerin tespiti, "maktulün işini bitirin" şeklindeki sözün hangi sanık tarafından söylendiği, bu sözün tüm sanıklar tarafından duyulup duyulmayacağı, öldürme eylemi sanık Oktay tarafından gerçekleştirildiğinde diğer sanıkların olayı görüp görmediklerinin saptanması ile Oktay dışındaki sanıkların hukuki durumlarının buna göre değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, suretiyle eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,