Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/4602 K.2012/7801

Kasten yaralama suçundan sanıklar M.. P.. ve E. K.haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, sanıklardan E. K. eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs, M.. P..'nun eyleminin ise bu suça azmettirme olduğu kanaatiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 38 ve 35/2. maddeleri uyarınca yargılanabilmeleri için dosyanın görevli ve yetkili nöbetçi Elazığ Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2012 tarihli ve 2012/287 esas, 2012/299 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2012 tarihli ve 2012/311 değişik iş sayılı kararıyla karar verilmiştir.

Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 26/06/2012 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-23-4956-2012/10928/38701 sayılı yazılı istemlerinde: Mağdur F.

A.D.yaşamını tehlikeye sokacak biçimde yaralandığının 29/03/2011 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu ile belirlenmiş olması karşısında, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu dikkate alınmaksızın, Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevi dışında kalan bir suça ilişkin değerlendirme yapmasını gerektirecek biçimde, itirazın kabulü ile görevsizlik kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

anılan kararın 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na 16.07/2012 tarihli ve 2012/180285 sayılı tebliğnamesine bağlı dosya dairemize gönderilmiş olmakla okundu gereği düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/012 tarih ve 2012/495 sayılı iddianamesi ile sanıklardan E. K. hakkında müşteki F. A. karşı yaralama suçundan eylemine uyan TCK 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53 ve 54 maddeleri, sanık M.. P.. hakkında müşteki F.A. karşı TCK 37/2 maddeleri delaletiyle; TCK 86/1, 86/3-e, 87/1-d,53 ve 54 maddeleri ve diğer sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 28/03/2012 tarih 2012/299 karar sayılı kararı ile müşteki F.

A. iç organ (ince barsak) yaralanmasına neden olan batına nafiz kesici delici alet yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, kişi üzerindeki etkisini basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, kullanılan bıçağın özelliği, yaranın niteliği, sanık Erhan'a ikinci darbenin tanık Yılmaz tarafından engellenmesi, bu durum karşısında sanık Erhan'ın eylemini isteyerek sonlandırmamış olması gerekçeleri ile sanıklardan E.K. müşteki F.

A. karşı eyleminin TCK 81/1, 35/1-2 maddelerine, sanık M.. P..'nun müşteki F.A. karşı eyleminin TCK. 38 madde delaletiyle TCK 81/1, 35/1-2 maddelerinde düzenlenen suçu oluşturabileceği bu yöndeki delillerin takdir ve münakaşasının görevli ve yetkili Ağır Ceza mahkemesine ait olduğu gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Görevsizlik kararına yapılan itiraz üzerine itirazı inceleyen Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesince 19/04/2012 tarih 2012/311 değişik iş sayılı kararı ile “iddianamede suçların vasıflandırılışına, müşteki F. A. vücudunda sadece bir bıçak darbesi bulunmasına, beyanı görevsizlik kararına dayanak alınan Y. Ş. F. A. ve yakınlarının yanında kavgaya katıldığına ilişkin beyanları, sanık E. müşteki Feti Ahmet'e ikinci kez vurmak istediğine yönelik tarafsızlığı konusunda ciddi kuşku bulunan Y. Ş. beyanı dışında herhangi bir delil bulunmaması” gerekçelerine dayanılarak sanık Murat ve Erhan'a atılı eylemlerin sübutu halinde TCK 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri temas edeceği belirtilerek görevsizlik kararına karşı yapılan itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Elazığ Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 29/03/2011 tarih 2011/450 sayılı raporuna göre; müşteki F.

A. iç organ (ince barsak) yaralanmasına neden olan batına nafiz kesici delici alet yaralanmasının şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, kullanılan aletin (bıçak) özelliği, yaranın niteliği(iç organ yaralanması) sanık E. K. mağdur Feti'ye yönelik yaralama eylemini gerçekleştirdikten sonra ikinci kez bıçakla vuracağı sırada tanık Y.

Ş.

E.tutmak suretiyle ikinci bıçak darbesini vurmasına engel olması bu nedenle sanık E. eylemini isteyerek sonlandırmamış olması gibi hususlar birlikte göz önüne alındığında sanık E. mağdur F.ye yönelik eyleminin sübutu halinde adam öldürmeye teşebbüs suçunu mu yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturacağı onusundaki delilleri takdir ve değerlendirme görev ve yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olacağı sonuç ve kanaatine ulaşıldığından Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2012 tarih 2012/311 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.

309 maddesi gereğince bozulması yönünde aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.