Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/4711 K.2014/1541

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/06/2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanıklar yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığının bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı olayda yargılanan ve suçu birlikte işledikleri iddia olunan sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafiiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanıkların olay tarihinde görevli olup olmadıklarının, görevlerinin ve görev yerlerinin tespiti ile, dosya kapsamına göre; sigara kaçakçılığı yaptıkları anlaşılan maktulün ve yanında bulunan şahısların olay sırasında silahlı oldukları ve dur ihtarına karşı jandarmaya ateş ettikleri konusunda maddi bir bulgu bulunmaması da göz önünde bulundurularak, olay yerinin terör örgütü mensuplarının geçiş güzargahında bulunması, eylemin geçtiği yerin fiziki koşulları, olay saati ile tüm şartlar birlikte değerlendirilerek,

kolluk görevlisi sanıkların, kaçakçılık yapan bu kişileri terör örgütü mensubu zannederek ateş ettiklerini savunmaları ve bu şekildemaktulün ölümüne neden olma olayında.

TCK’nın 30. maddesi kapsamında bir hatanın söz konusu olup olmadığı ve bu hatanın kaçınılmaz olup olmayacağı, ayrıca TCK'nın 27/1 maddesi kapsamında ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılıp aşılmadığının karar yerinde tartışılıp, sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeksizin eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,