Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/4749 K.2013/2300

CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 317

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 29

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 44

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 106

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 170

"İçtihat Metni"1- Katılanların yasal yetkisi bulunmadığından vekillerinin duruşmalı temyiz isteğinin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2-a) Mağdur-sanık M.. Ç.. ve A.. Ç.. müdafiilerinin süre tutum dilekçesinde sanık sıfatıyla temyiz başvurusunda bulundukları halde bir haftalık süre dolduktan sonra gerekçeli temyiz dilekçesinde katılan sıfatı ile temyiz ettikleri anlaşılmakla, katılan sıfatı ile yapılan temyiz istemlerinin; b) Mağdur-sanık R.. Ç.. (1963 d.1u) ve A.. Ç.. müdafiilerinin haklarında verilen beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığı ve gerekçeye de yönelik olmayan temyiz istemlerinin; CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. Ç..' nın kasten insan öldürme, mağdurlar İ.. G.. ve R.. B..'a yönelik kasten yaralama, sanık R.. Ç..' nın (1963 d.1u), mağdurlar İ.. G.., R.. B..'a ve M.. D..'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık A.. Ç..'nın mağdurlar İ.. G.., R.. B.. ve M.. D..'a yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık R..

Ç..'nın (1963 d.1u) genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçu dışındaki suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar R.. Ç.. (1963 d.1u) ve A.. Ç.. hakkında kasten, insan öldürmeye yardım, R.. Ç.. (1990 d.1u) hakkında kasten öldürme suçu ile mağdurlar İ.. G.. ve R..

B..'a yönelik kasten yaralama suçlarından elde edilen delillerin hüküm1ülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık A.. Ç.. müdafiinin sübuta, yasal savunmaya, vesaireye sanık R.. Ç.. (1963.d.1u) müdafiinin yasal savunmaya, tahrikin varlığına, vesaireye sanık M..

Ç.. müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada sübuta, yasal savunmaya, yasal savunma sınırının aşıldığına, tahrikin derecesine, teşdide, vesaireye maktulden katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, katılanlar R.. B.. ve İ.. G.. vekilinin tahrik olmadığına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık M.. Ç..'nın kasten insan öldürme, mağdurlar İ.. G.. ve R.. B..' a yönelik kasten yaralama,sanık R.. Ç..' nın (1963 d.lu), mağdurlar İ.. G..,R.. B.. ve M.. D..'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık,sanık A.. Ç..' nın mağdurlar İ.. G.., R.. B.. ve M.. D..'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen ve kısmen re'sen de temyize tabi bulunan mahkumiyet hükümleriyle sanıklar R.. Ç.. (1963 d.lu) ve A.. Ç.. hakkında kasten insan öldürmeye yardım, R.. Ç.. (l990 d.lu) hakkında kasten öldürme, Mağdurlar İ.. G.. ve R.. B..'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar M.. Ç.. ve R.. Ç..(l963 d.lu) hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurlar ile sanık Murat arasında yaşanan kavga yerine gelen sanık (1963 d.lu) R.. Ç..'nın,mağdurlar R.. B.. ve İ.. G..'in, sanık M.. Ç..' ya yönelik saldırısını engellemek ve mağdurları korkutmak amacıyla üzerindeki tabancayla havaya bir el ateş ettiği, olay yerinde bir boş kovan bulunduğu olayda;

a- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 06.07.2010 tarih ve 8-51/162 sayılı kararında belirtildiği üzere; sanığın havaya ateş etmesi eyleminin hukuki anlamda tek fiil olduğu ve tek fiil ile hem silahlı tehdit hem de genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun meydana geldiği, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 44.maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a, 43, 29 ve 62.maddeleri uyarınca silahlı tehdit suçundan cezalandırılması gerekirken, aynı Kanunun 170/l-c maddesi uyarınca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

b- Sanıklar ile mağdur İbrahimin beyanı ve olay yerinde bulunan bir boş kovan dikkate alındığında sanık M.. Ç..'nın olay esnasında ateş ettiğine dair savunmasının aksini kanıtlar, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiileriyle katılanlar İbrahim ve Rıdvan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

20/03/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Murat Küçük'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. Ç.. müdafii Avukat S.. U..’in yokluğunda 21/03/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.