KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2012/4895 E., 2014/1138 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK 81/1, 35/2, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 3 sene 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
1- Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktarına göre yasal koşulları oluşmadığından, müdafıinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.
2- Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre, sanığın bıçakla mağduru sırt ve bacak bölgelerinden üç isabetle solda travmatik pnömotoraksa neden olacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, makul bir ceza tayini yerine 9 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığı için bozma sebebi sayılmamıştır.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur .... kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanık hakkında kurulan hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2012/4895, K. 2014/1138, 26 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama