Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5138 K.2013/53

2- Sanıklar Serdal için kasten öldürme ve Heybet için kasten öldürme suçuna iştiraktan ayrı ayrı; Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a- )Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunmadığından katılanın temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

b- )Temyiz edenlerin sıfatları ve temyiz dilekçelerinin içerikleri dikkate alındığında temyiz incelemesi sanık ... hakkında "kasten öldürme suçuna iştirak", sanıklar ... ve ... hakkında "kasten öldürme suçuna yardım etme" suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

2- )Sanık ...'in "kasten öldürme suçuna iştirak" suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

3- )Sanıklar ... ve ...'in "kasten öldürme suçuna yardım etme" suçu yönünden,

Gerekçede; "sanıklardan ... cep telefonu aracılığı ile arkadaşlarını olay yerine çağırdığı, ilk atışın hangi gruptan geldiğinin tam olarak saptanamadığı, ancak sanıklar ... ve ...'ın savunmalarına göre, ilk atışın karşı gruptan geldiği, gene sanık ...'in aksi kanıtlanamayan savunmasına göre, olay sonrasında polise teslim ettiği tabancayı, yerde yatmakta olan maktulün yanından aldığı,

dolayısıyla olay sırasında en azından maktulde de ateşli silah bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği, bu durumda "kuşkudan sanık yararlanır" ilkesi gereğince ilk atışın karşı gruptan geldiğinin kabul edilmesinin de zorunlu olduğu" kabul edilerek meşru savunma durumu tarif edildiği halde, sanıklar hakkında haksız tahrik altında kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan hüküm kurularak gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması,