Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5180 K.2014/1153

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mehdi'nin mağdur Burakhan'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü mağdur ile arkadaşı Melik'in birlikte alkol aldıkları, bir süre sonra sanık ile sohbet etmekte olan arkadaşları Akın ile karşılaştıkları ve birbirlerine selam verdikleri sırada mağdurun alkolün etkisi ile sanığa sataştığı ve sanık ile mağdurun tartışmaya başladıkları, çıkan tartışmada mağdurun sanığı basit şekilde darp etmesi üzerine sanığın da üzerinde bulunan bıçakla mide, diyafram ve kolon yaralanmasına, dalağın alınmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde tek darbe ile mağduru yaraladığı, olay yerinde bulunan tanıklar Melik ve Akın'ın araya girmesi nedeniyle sanığın eylemine devam edemediği olayda;

Hedef alınan vücut bölgesi, kullanılan aletin niteliği, darbenin şiddeti ve meydana gelen yaralanmaya göre, engel sebep nedeniyle eylemini tamamlayamayan sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Mağdurun dalağının alınmasına neden olan yaralanmasının, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğuna ilişkin Erzurum Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 11.08.2011 tarihli raporu karşısında; kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nın 87/2-b maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 87/1-d maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nın 86/3-e maddesinden sonra 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılmadan, 87/1-son uyarınca doğrudan artırım yapılması,

3- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilirken, 53/1-c maddesi uyarınca, “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde alt soy ayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,