Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5193 K.2013/179

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın, TCK'nun 51. ve CMK'nun 231.maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, zamanaşımına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktül ile sanığın aynı binada ikamet ettikleri, olay günü sanığın işten eve gelirken, merdivende maktül ile karşılaştıkları, maktülün çok gürültü yaptıklarını söylemesi üzerine, maktül ile sanık arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın maktülün yakasını tuttuğu ve boğazını sıktığı, tanık Nurettin'in araya girerek tarafları ayırdığı, maktülün evine gittikten kısa bir süre sonra rahatsızlanarak öldüğü olayda;

Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nun 452/2.maddesinde düzenlenen kastı aşan öldürme suçunu oluşturduğu ve bu suç için aynı kanunun 102. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilerek yapılan incelemede,

Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 25.11.2005 tarihli raporuna göre, maktulde tespit edilen travmatik bulguların basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif

olduklarının, kişinin ölümünün olayın travması, efor ve stresi ile mevcut kronik kalp damar hastalığının akut hale geçmesi sonucu meydana geldiği ve olay ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğunun bildirilmiş olması karşısında; ölüme neden olan yaralanmanın 5237 sayılı TCK.nun 86/2.maddesi kapsamında kalması nedeniyle Dairemizin yerleşik içtihatlarında belirtildiği şekilde sanığın 5237 sayılı TCK.nun 22/2 ve 86/2.maddeleri yollamasıyla aynı yasanın 85. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK. nun 86/2.maddesi gereğince hüküm kurulması,