Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5431 K.2013/6501

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Serdal'ın mağdura karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1- Oluş ve kabule göre; olay tarihinde alkollü olan sanığın, kendisini daha önce polise ihbar eden birisine benzettiği mağdur ile bu nedenle tartışmaya başladığı, mağdur Mehmet’in sanığı polise ihbar etmediğini söyleyerek ikna etmeye çalıştığı, mağdura inanmayan sanığın aracına binerek hızla mağdurun üzerine sürdüğü,

yolun ortasında bulunan mağdur Mehmet'e çarptığı, çarpmanın etkisi ile yere düşen ve diz çökmüş vaziyette bulunan mağdura aracı ile geri dönerek bir kez daha çarparak yaraladığı ve olay yerinden uzaklaştığı, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu’nun 02.12.2011 tarihli raporuna göre, mağdurdaki mevcut yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derecede ve sağ alt ekstremitedeki fonksiyonel kısıtlılığın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun belirlendiği olayda,

sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılması yerine suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,