Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5510 K.2014/1043

Katılan ...'ü Kasten Yaralama Suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 53/1-2-3, 53/1-a-b-c-d-e, 54/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası.

1- Katılan-sanık Yolcu müdafiinin süre tutum dilekçesinde hükmü sadece sanık sıfatı ile temyiz etmiş olması karşısında, gerekçeli temyiz dilekçesinde yasal süresinden sonra katılan sıfatı ile yapmış olduğu temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriği dikkate alınarak, sanık Yolcu hakkında mağdur .... yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150. 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan