KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2012/5683 E., 2014/1884 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, hakaret, tehdit
- Hüküm
- Katılan sanık ...: TCY'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası;
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
TCY'nin 86/2, 29, 62, 52. maddeleri uyarınca 1500.TL adli para cezası; Mağdurlar ..., ... ve Gülbahar'a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından beraatine. Katılan sanıklar ... ve ...: TCY'nın 86/2, 29, 62, 52. maddeleri uyarınca 1500.TL adli para cezası; TCY'nın 86/2, 29, 62, 52. maddeleri uyarınca 1500.TL adli para cezası; Mağdurlar ... ve ...'e yönelik hakaret suçundan beraatlerine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...’e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler karar tarihi itibariyle miktar yönünden kesin nitelikte olduğundan sanıklar müdafiilerinin işbu hükümlere yönelik temyiz taleplerinin CMUK’nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. b) Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin mağdurlar ... ve...’e yönelik hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerinin gerekçesine de yönelik olmayan temyiz taleplerinde hukuki menfaatleri bulunmadığından temyiz taleplerinin CMUK’nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un mağdur ...’e yönelik “kasten yaralama” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...’e yönelik hakaret suçundan elde edilen delillerin her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetine yeter, kesin ve inandırıcı nitelik ve derecede bulunmadığı takdir kılınarak beraatlerine hükmolunmuş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2012/5683, K. 2014/1884, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama