Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5715 K.2013/117

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş olup, bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine, müdahil vekilinin teşebbüsün derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanık Yaşar ve mağdur Ayşe'nin önceden evli olup, suç tarihinden yedi yıl önce boşandıkları, sanığın trafik kazası geçirmesi nedeniyle mağdurun, çocuklarının da isteğiyle sanığı tekrar evine kabul edip ayrı bir odada kalmasına izin verdiği, bir süre sonra sanığın anlamsız kıskançlıkları nedeniyle mağdura kötü davranmaya başladığı, bunun üzerine mağdurun bu sebeple sanığı evden çıkardığı, olay günü sanığın yine mağdurun evine geldiği, kapıyı açan mağdura eşyalarını almak istediğini söylediği, mağdurun, evine girmesine izin vermediği sanıktan eşyaları kendisinin getireceğini söyleyerek, dışarıda beklemesini istediği, mağdurun bu isteğine sinirlenen sanığın da tabancayla ateş ederek mağduru öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,

Dairemizin 11.10.2011 gün ve 3517/5866 sayılı ilamında, sanığın olay anında mağduru kendisine hakaret ettiğine dair savunmasının, daha az ceza almaya yönelik olduğu, bunun dışında mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı anlaşılmakla, gerekçesi de gösterilmeden haksız tahrik hükmünün uygulanması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği ve bozmaya uyulduğu halde, sanığın mağdura hakaret ettiği ve evden kovduğuna yönelik isabetsiz gerekçelerle, bozmayı da etkisiz kılacak biçimde yeniden haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,