Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5771 K.2014/1516

2- Sanık ... için, a-) Mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine. b-) Mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 62/1 ve 50/3. maddeleri uyarınca 2.000. TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... ve müdafiinin, sanık ... hakkında, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen beraat kararına ilişkin gerekçeye yönelik olmayan temyizlerinde hukuki bir yararları bulunmadığından bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin CMUK’nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2- Sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen

cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, eksik incelemeye, sübuta, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... ve müdafiinin meşru savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C.

Anayasası’nın 90. Maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanıklara soruşturma ve kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret toplam 633.TL’nin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,