Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5813 K.2013/468

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Seyfettin'in eşi olan mağdureye yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre, verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve özellikle, mağdurenin soruşturma aşamasında, tıbbi müdahaleden sonra alınan ilk beyanına göre; sanığın başkası ile ilişkisi olduğu gerekçesiyle, mağdurenin, eşi sanığı terk edip İstanbul İline gittiği, olaydan birkaç gün önce döndüğü, olay günü de sanığın, barışma ve cinsel ilişki teklifinde bulunduğu, mağdurenin red cevabı vererek diğer odaya gitmesi üzerine sinirlenen sanığın bıçakla mağdureyi batın bölgesinden bir isabetle, ince ve kalın barsak, on iki parmak barsağı, omentum ve dalakta kesi nedeniyle yaşamsal tehlike geçirecek nitelikte yaraladığı,

ciddi bir engel olmadığı halde eylemine kendiliğinden son vererek mağdurenin yanında oturup beklediği, mağdurenin ile evde bulunan dört ve sekiz yaşındaki iki küçük çocuğun bağırması üzerine bir müddet sonra komşuların ve emniyet güçlerinin eve gelerek mağdurenin hastaneye kaldırıldığı olayda;

A-Sanığın, aniden gelişen olayda, bıçağı bir kez vurduktan sonra engel durum olmadığı halde eylemine kendiliğinden son vermesi hususu dikkate alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olmadığı, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre yaralama suçundan teşdiden cezalandırılması gerektiği halde, suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

B-Mağdurenin oluşa ve dosya içeriğine uygun olan, hazırlıktaki beyanına neden itibar edilmediği tartışılmadan, sanık hakkında TCK.nun 29. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,