Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5915 K.2013/3090

1.a) Sanık Ufuk hakkında mağdur Erdal’ı kasten yaralama, sanık İbrahim hakkında mala zarar verme suçlarından verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümleri, Ceza Muhakemesi Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkında Kanununa, 6217 sayılı kanunun 26, maddesi ile eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiilerinîn ve Cumhuriyet Savcısının suçların vasfına yönelik olmayan temyiz istemlerinin,

b) Sanık İbrahim'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve mağdur Harun'u öldürmeye teşebbüs, sanık E.. Ö..'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından haklarında verilen beraat kararlarını temyizlerinde hukuki yararları bulunmadığından, sanık İbrahim müdafiinin ve sanık Erdal'ın bu hükümlerin gerekçelerine yönelik olmayan temyiz istemlerinin,

e) Sanık İbrahim müdafiinin, yasal süresindeki temyiz dilekçesini sanık müdafii sıfatıyla verdikten sonra, 05.01.2012 tarihindeki gerekçeli temyiz dilekçesini ise katılan-sanık sıfatıyla verdiği anlaşılmakla, süresinden sonra kanlan sıfatıyla yapılan temyiz isteminin.

CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2) 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve hakaret suçlarından sanık Ömer hakkında verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyizi olanaklı olmadığından bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülerek, söz konusu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

3) Sanık Ufuk müdafiinin temyiz isteminin katılan-sanık sıfatıyla yaptığı, Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin ise sanık Ufuk hakkında mağdur Ömer'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık Şafak hakkında mağdur Ömer'i tehdit, sanık İbrahim hakkında mağdur Şafak'ı tehdit, sanık E.. Ö.. hakkında mağdur Ufuk'u tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Ömer ve E..

Ö.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık İbrahim hakkında mağdur Harun’u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek; temyiz kapsamına göre sanık Ufuk hakkında mağdur Ömer’i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık Şafak hakkında mağdur Ömer'i tehdit, sanık İbrahim hakkında mağdur Şafak’ı tehdit vc 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık E..

Ö.. hakkında mağdur Ufuk’u tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Ömer vc E.. Ö.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık İbrahim hakkında mağdur Harun'u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelemesinde:

Ceza Genel Kurulu’nun ve Dairemizin yerleşik içtihatları doğrultusunda, mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK’nun 223/son maddesi paralelinde hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nun 193/2. maddesinin, iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi veya fiilin suç olmaktan çıkarılması hallerine özgü olarak, eylemin ilk bakışta suç oluşturmadığı ve derhal beraat kararı verilmesi gereken hallerde uygulanabileceği;

bu bağlamda, belirtilen durumlar dışında, dosyadaki deliller değerlendirilerek mahkumiyet kararı dışında bir karar verilebilmesi için sanığın mutlaka sorgusunun yapılması gerektiği düşünülmeden ve sanık E.. Ö..’ın savunması alınmadan, yokluğunda yargılama yapılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat ayrıca mağdur Ufuk’u tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından ise mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, CMK.nun 193. maddesine aykırı davranılması,