Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5921 K.2013/7922

Sanık ...’in mağdur ...’ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un mağdur ...’i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen

hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, vasfa, tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna ilişen, katılan ... vekilinin eksik incelemeye, vasfa, sanıkların eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanık ...’in kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmünde;

a) T.C. Anayasası’nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

b) Katılan lehine hükmedilen maktu vekalet ücretinin beraat eden sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmekte ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının "D" bendinden, "sanık ...’den CMK’nun 150/3.maddesi uyarınca baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin tahsiline" ilişkin bölümün ve hüküm fıkrasının "F" bendinden, "katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 2.400.-TL.maktu vekalet ücretinin sanık ...'den tahsiline" ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle, CMUK’nun 322.maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, sanıklar ... ve ... mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2) Sanık ...’un mağdur ...’i kasten yaralama suçu yönünden;

a) TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında aynı Yasanın 61. maddesi gözetilerek alt sınırdan sonuca etkili şekilde uzaklaşmak suretiyle bir cezaya hükmedilmesi yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b) Sanık ...’un yaralaması sonucunda mağdur ...’de sağ hemitoraksta pnömotoraks nedeniyle yaşamını tehlikeye sokan durumun oluşması yanında nazal kemikte parçalı fraktür meydana geldiği, 5237 sayılı TCK’nun 44. maddesi gereğince aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanığın, en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle hakkında TCK’nun 87/1. maddenin (d) bendinin uygulanması halinde ayrıca 87/3. madde nedeniyle artırım yapılamayacağının gözetilmemesi,

c) Mağdurun yaşamsal tehlike geçirmiş olması nedeniyle, TCK’nun 87/1.

madde ve fıkrasının uygulanması halinde, aynı Yasanın 87/1-son madde ve fıkrası uyarınca suç silahla işlendiğinden "verilecek cezanın üçüncü fıkraya giren hallerde beş yıldan az olamayacağının" düşünülmemesi,

d) Kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-a, b, c, d, e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının

53.maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53.maddenin 3.fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğuna karar verilmesi yerine, TCK’nun 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

e) T.C. Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,