Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/5994 K.2014/2151

a) TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,

b) TCK.nun 86/2, 86/3-e, 52/2 maddeleri uyarınca 3000.TL adli para cezası.

2- Sanık ... için;

a) TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 3000.TL adli para cezası,

c) TCK.nun 86/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2000.TL adli para cezası.

3- Sanık ... için;

a) TCK.nun 86/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2000.TL adli para cezası,

b) TCK.nun 86/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2000.TL adli para cezası,

c) TCK.nun 106/1-1, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 3000.TL adli para cezası.

4- Sanık ... için;

a) TCK.nun 86/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2000.TL adli para cezası,

b) TCK.nun 86/2, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 3000.TL adli para cezası.

5- Sanık ... için; TCK.nun 86/2, 85/3-e, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 3000.TL adli para cezası,

6- Sanık ... için; TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 3000.TL adli para cezası.

7- Sanık ... için; TCK.nun 125/1, 125/4, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2320.TL adli para cezası.

8- Sanıklar ... ve ...'ın ...'ü yaralamak suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 51, 51/3, 51/7-8, 53/1-a, b, d maddeleri uyarınca 1'er yıl 6'şar ay 22'şer gün hapis cezalarının ertelenmesi.

9- Sanıklar ... ve ... için; ...'ü yaralamak suçundan TCK.nun 86/1, 87/3, 62, 51, 51/3, 51/7-8, 53/1-a, b, d, 54 maddeleri uyarınca 1'er yıl 15'er gün hapis cezasının ertelenmesine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanıklar ve ... müdafiinin, süresindeki temyiz dilekçesini sanıklar müdafii sıfatıyla verdiği, yasal süreden sonra 24.04.2012 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesini ise katılan-sanıklar sıfatıyla verdiği anlaşılmakla, yasal süreden sonra ... ve ... adına katılan sıfatı ile yapılan temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince,

b) Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin, süresindeki temyiz dilekçesini sanıklar müdafii sıfatıyla verdiği, yasal süreden sonra 18.04.2012 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesini ise davacılar sıfatıyla verdiği anlaşılmakla, yasal süreden sonra ..., .. ve ... adına katılan sıfatı ile yapılan temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince,

c) Sanık ... hakkında mağdur ...'yu kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'yu kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'yi kasten yaralama, sanık .. hakkında mağdur ...'i kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’i kasten yaralama suçlarından verilen doğrudan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları, 31/03/2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde gereğince hüküm tarihi itibari ile kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiilerinin bu suçların vasfına yönelik olmayan temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca,

Reddine karar verilmiştir.

2) Sanıklar ... ve ...'in, diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak mağdur ...'ı birlikte yaralamalar karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında TCK.nun 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılmasına rağmen, sanıklar ... ve ... hakkında bu madde ile gerekçesi de gösterilmeden artırım yapılmaması aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Temyiz kapsamına göre; sanıklar ve ... hakkında mağdur ...’ü kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'i tehdit, sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği ve sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten yaralama suçunda haksız tahrikin varlığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve ... müdafiinin sübuta, TCK.nun 87/3 maddesinin uygulanamayacağına, sanıklar ... ... müdafiinin sübuta, CMK.nun 231.maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanıklar ve ... hakkında mağdur ...'ü kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...’i tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdur ...’yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...’nun kız kardeşi ...'nin mağdur ...'nin kardeşi .... ile evli olduğu, 08.12.2009 tarihinde aynı binada ikamet eden ... ile mağdur ... arasında tavuk kümesinin kullanımı konusunda tartışma çıktığı, tartışma sırasında mağdur ...’nin ...’yi yumrukla darp ettiği, ...'nin şikayeti nedeniyle olayın karakola intikal ettiği, ertesi gün ...’nin babası olan ... ile kardeşi sanık ...'nun birlikte ...'nin ikamet ettiği evin önüne ...'ye doktor raporu alınması için geldikleri, ... ile karşılaştıkları, ...’in ...'den şikayetini geri almasını istediği,

sanık ...’ın bu nedenle ...'i tehdit ettiği, taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine binanın üst katında bulunan mağdur ...’nin balkondan bahçeye atlayarak eline aldığı kürekle sanık ...'yu basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, ayrıca sanık ...’nun babası ...’ü de diğer sanıklar ile birlikte yaraladığı, devam eden kavga sırasında sanık ...'nun üzerinde bulundurduğu bıçak ile mağdur ...'yi hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda;

haksız tahrik nedeniyle 1/4 ile 3/4 oranları arasında indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, mağdur ...'den sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden birden fazla eylemin bulunması ve ayrıca eylemlerin niteliği de dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir oran belirlenerek indirim yapılması yerine yazılı şekilde asgari oranda indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayini,