KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2012/6077 E., 2013/6282 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, silahla tehdit, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma
- Hüküm
- 1- Sanık ... Artık için; TCK'nun 86/2, 86/3-e ve 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası, TCK'nun 170/1-c, 266 ve 53. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
Karar Metni
792 kelime·4 dk okuma·1 bölüm
2- Sanık ... için; TCK'nun 86/2, 86/3-e , 31/3 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. 3- Sanık ... için; TCK'nun 86/2, 86/3-e , 31/3 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. 4- Sanık ... için; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 87/3 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası, TCK'nun 106/2-a, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası. 5- Sanık ... için; TCK'nun 86/2, 86/3-e ve 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. 6- Sanık ... için; TCK'nun 106/2-a, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ... hakkında 03.07.2007 tarihli iddianame ve 20.03.2008 tarihli görevsizlik kararıyla mağdur ...’yı kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde, bu davayla ilgili olarak herhangi bir karar verilmediğinden, sanık hakkında bu suç yönünden açılan kamu davasıyla ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin, ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma taleplerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
3- Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan verilen cezanın TCK.nun 266. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
4- Sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten yaralama ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından, sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından, sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdur ...'yı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ve suça sürüklenen çocukların, kasten yaralama, silahla tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin kasten yaralama ve silahla tehdit suçları yönünden sübuta, meşru savunmaya, teşdiden ceza tayinin yersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
A) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'yı kasten yaralama suçlarından, sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından, sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden;
Sanık ...'in, mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; mağdur ...'i ağır (4.) derecede kemik kırığı oluşturacak ve yaşamsal tehlike geçirecek şekilde kasten yaralayan sanığın, eylemine en ağır cezayı gerektiren hükümlerin uygulanması suretiyle,
sanığın eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 86/1.maddesine göre tayin edilen temel cezayı TCK.nun 86/3-e maddesi gereğince yarı oranında artırıldıktan sonra TCK.nun 87/1-d-son maddeleri artırım yapılarak cezalandırılması yerine yazılı şekilde TCK.nun 86/1 maddesi uyarınca tayin edilen 1 yıl hapis cezasının TCK.nun 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırarak 2 yıla çıkartıldığı ve TCK.nun 86/3-e ve 87/1-son maddeleri uyarınca 5 yıla çıkartılan hapis cezasının ayrıca kemik kırığı nedeniyle de 87/3. madde uyarınca artırılmasına karar verilerek fazla ceza tayini bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
hükümden 2 ve 3 numaralı bentlerin çıkartılarak yerine, temel cezanın TCK.nun 86/1 maddesine göre 1 yıl hapis cezası olarak belirlenen 1 numaralı fıkradan sonra gelmek üzere "2- Sanığın kasten yaralama eylemini silahtan sayılan taş ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanığa verilen ceza TCK.nun 86/3-e maddesi gereğince yarısı oranında arttırılarak sanığın l YIL 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASI, 3- Sanığın, eylemi nedeniyle mağdurun yaşamsal tehlike geçirdiği anlaşıldığından, sanığa verilen ceza TCK.nun 87/1-d maddesi gereğince bir kat arttırılarak sanığın, 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
ancak TCK.nun 87/1-son maddesi gereğince verilecek ceza 5 yıldan az olamayacağından sanığın, 5 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," eklenmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile diğer hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
B) Sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdur ...'yı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
a) Sanık ...'in, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçu yönünden,
Sanık ...'in ..., ... ve ... ile birlikte mağdur ...'ya vurup yaraladıktan sonra, mağdur ...'nın, yanına akrabalarını alarak sanık ...'in evine baskın yaptıkları, sanığın, evinin penceresinden havaya ateş ettiği anlaşılmakla; sanığın, unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine,
yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
b) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdur ...'yı kasten yaralama suçları yönünden,
aa) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olup daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezasının TCK.nun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
bb) TCK.nun 53/4. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuklar hakkında hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2012/6077, K. 2013/6282, 14 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama