Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/610 K.2013/8173

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı (1956 doğumlu) kasten yaralama suçundan kurulan hükümde,

A) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 86/3-e maddesinin uygulanmasından sonra aynı kanunun 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılmadan 87/1-son maddesi ile cezanın doğrudan 5 yıla çıkartılması, sonuca etkili görülmediğinden,

B) Sanığın ele geçirilemeyen balta ile mağdurun başına bir kere vurarak sol frontal bölgede 6x3 cm'lik kraniektomi defektine, 4.(ağır) derecede çökme kırığına, epidural hematoma ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağduru yaraladığı olayda,kasten yaralama suçunda temel cezayı düzenleyen ve 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 86/1. maddesi ile

yapılan uygulama sırasında, aynı kanunun 61. maddesi gözetilerek üst sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde alt sınırdan uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,

B) Mağdur ... (1956 doğumlu) ile mağdurun oğlu Cevat'tan (1989 doğumlu) kaynaklanan ve sanığa küfür etmek ve sanığın babasını basit şekilde etmekten ibaret haksız eylemleri nedeniyle, 1/4 ile 3/4 arasında ceza indirimi öngören TCK'nun 29.maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul bir oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde üst sınırdan indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,

Bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller, karar yerinde incelenip,sanık ... hakkında mağdur ...’ı(1956 doğumlu) kasten yaralama suçunun sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,sanık ... (1956 doğumlu) hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,üzerine atılı bu suçtan beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ...'ın (1956 doğumlu) mağdur ...'ı tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ...'ın mağdur ...'ı (1956 doğumlu) kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilirken, 53/1-c maddesini uyarınca, “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği ve sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan 5237 sayılı TCK'nun 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezanın çektirilmesine karar verilmesine rağmen hangi ilamın tekerrüre esas

alındığı kararda gösterilmediği anlaşılmakla,CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,