Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/6210 K.2013/149

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. G..'in suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mazot satışı nedeniyle sanık ile amcası Ayvaz arasında ihtilaf oluştuğu, tarafların barıştırılması için sanığın babası Hayri'nin sanığın diğer amcası mağdur Yaşar'dan yardım istediği, mağdur Yaşar'ın olay günü sanığın çalıştığı barakaya gittiği, sanığı tokatlaması üzerine sanığın da mağduru bıçak ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, sanığın olay yerinden kaçtığı, mağdurun da olay yerinden ayrılarak tedavisini yaptırdığı ve sanığın evinin önüne arabası ile geldiği, evinin önünde elinde av tüfeği bulunan sanığın da aracının içerisinde bulunan mağduru korkutmak amacıyla havaya doğru bir el ateş ettiği, sanığın eylemine devam etmeyerek olay yerinden uzaklaştığı, olay yerinin aynı zamanda meskun mahal olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 06.07.2010 tarih ve 8-51/162 sayılı kararında belirtildiği üzere; sanığın havaya ateş etmesi eyleminin hukuki anlamda tek fiil olduğu ve tek fiil ile hem silahlı tehdit hem de genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun meydana geldiği, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 44.maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a maddesinde tanımlanan silahlı tehdit suçundan cezalandırılması gerekirken, aynı Kanunun 170/1-c maddesi uyarınca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,