Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/6279 K.2013/1805

1.A-Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; sanıkla maktulün 21.04.1994 tarihinden beri resmi nikahlı evli oldukları, müşterek üç çocuklarının bulunduğu, sanığın, 14.09.2000 tarihinde eşi maktulün kendisini aldattığı şüphesiyle kasten yaraladığı, bu suçtan yargılanıp hapis cezasına mahkum edildiği, ancak bu olaydan sonra barışıp birarada yaşamaya devam ettikleri, olay günü akşamı eve geç saatlerde gelen eşi maktulün cep telefonuna "seni seviyorum" şeklinde kısa mesaj geldiğini görmesi üzerine,

maktulle tartışmaya başladıkları, sonrasında bir süredir ayrı odalarda uyumakta olduklarından kendi odalarına çekildikleri, sanığın, aldatıldığı düşüncesiyle kendi odasından çıkarak maktulün bulunduğu odaya girdiği ve bıçakla birden fazla vurmak suretiyle maktulü öldürdüğü, tanık sıfatıyla dinlenen ve maktulün arkadaşı olan tanık ...'ün alınan ifadesinde, maktulün erkek arkadaşı olduğunu ve cep telefonuyla görüştüklerini bildiğini beyan ettiği, dosya arasına aldırılan maktule ait cep telefonu kayıtlarından, maktulün başka bir erkekle ilişkisi olduğu hususunu doğrulayacak nitelikte kısa mesajların bulunduğu,

bu nedenle maktulün, evlilik birliği içerisinde Türk Medeni Kanunun 185.maddesinde düzenlenen ve eşi sanığa karşı yerine getirmesi gereken sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığının anlaşıldığı olayda;

Haksız tahrik hükümlerini düzenleyen ve 18-24 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 29.maddesinin uygulanması sırasında, sanığın, daha önceden de kendisini başkalarıyla aldattığını düşündüğü maktulle evlilik birliğine son vermeyerek uzunca bir süre birlikte yaşamaya devam etmesi dikkate alınarak, Dairemizin yerleşik içtihatlarında da açıklandığı üzere sadece sadakat yükümlülüğünün ihlal edilmesi şeklinde gerçekleşen eylemler nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının söz konusu olduğu durumlarda üst sınırdan ceza belirlenmesi gerektiği de düşünülmeksizin, alt ve üst sınırlar arasında üst sınır yerine yazılı şekilde 21 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini;

B-Sanığın adli sicil sabıka kaydına göre; Eyüp 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11/02/2002 gün ve 2001/127 Esas ve 2002/31 Karar sayılı ilamıyla,765 sayılı TCK.nun 456/2, 457/1, 51/1, 59/2.maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının, 03.04.2003 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; sanık hakkında TCK.nun 58.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.