Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/704 K.2013/7382

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Musa’nın mağdura yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrikin varlığına ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşebbüs uygulamasında teşdit uygulanmasına yönelen, katılan vekilinin TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdurun arsa satışı nedeniyle sanıktan alacağı olduğu, sanığın sürekli oyalayarak borcunu ödemediği, olay günü mağdurun alkollü bir şekilde sanığa ait emlakçı dükkanına geldiği, o sırada işyerinde bulunan sanığın kızı Aslı’dan babasını çağırmasını isteyerek bağırmaya başladığı, tanık Hüseyin’in mağduru dışarı çıkardığı, kızı Aslı’nın telefonla durumu bildirmesi üzerine sanığın işyerine geldiği, bir süre sonra mağdurun tekrar gelerek sanığa hakaret edip, tokat attığı, bunun üzerine çıkan kavga sırasında sanığın bıçakla mağdura iki kez batın bölgesinden vurduğu, bir bıçak darbesinin mide yaralanmasına, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, diğer bıçak darbesinin ise batına nafiz olmadığı anlaşılmakla,

1-) Engel hal olmadığı halde eylemin sürdürülmemesi, ani gelişen hareketli kavga ortamında özellikle hayati bölgelerin hedef alındığını ve dolayısıyla öldürme kastıyla hareket edildiğini gösterir, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, temel cezayı belirleyen ve 1 ile 3 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında, sonuca etkili olacak şekilde makul bir temel ceza belirlenerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

2-) Mağdurdan kaynaklanan sanığa yönelen haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarının indirilmesini öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,