Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/1007 K.2013/7819

a) ...'ı yaralamaktan 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına b) Yağma suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatına 2- Sanık ... hakkında; a) ...'ı yaralamaktan 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, b) Yağma suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatına 3- Sanık ... hakkında; ...'u yaralamaktan TCK.nun 25.maddesi uyarınca ceza tayinine yer olmadına ve beraatına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ... ve ...’un “yağma” suçundan beraatlarına ilişkin hükümleri temyiz etmede hukuki menfaatleri bulunmadıklarından, temyiz dilekçeleri de gerekçeye dayanmadığından, müdafiilerinin bu suça yönelik temyiz istemlerinin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş; temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanıklar ... ve ...’un “mağdur ...’i kasten yaralama” suçundan kurulan mahkumiyet, “yağma” suçundan kurulan delil yetersizliği nedeni ile beraat ve sanık ...'in “mağdur ...’ı kasten yaralama” suçundan kurulan meşru savunma nedeni ile beraat hükümleri yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’un mağdur ...'e karşı; sanık ...'in de mağdur ...'a karşı eylemlerinin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ...’un “yağma” suçu yönünden elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı; sanık ...'in de “mağdur ...’ı kasten yaralama” suçu yönünden, fiilini meşru savunma sınırları içinde işlediği,

gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanıklar ... ve ...’un “yağma” suçundan delil yetersizliği; sanık ...'in ise “mağdur ...’ı kasten yaralama” suçundan meşru savunma nedeni ile beraatlarına ilişkin kurulan hükümler yönünden,

Meşru savunma nedeni ile kurulan beraat hükmünde uygulama maddesinin gösterilmemesi kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

CMUK’nın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının (B-1) bendinde yer alan mahsus bölümüne, ".... beraatına” ibaresinden önce gelmek üzere, “ ... CMK’nın 223/2-d maddesi uyarınca ...” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b) Sanıklar ... ve ...’un mağdur ...'e yönelik eylemlerinden kurulan hükümler yönünden,

Mağdura ait tüm tedavi evrakı Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, mağdurda meydana gelen kesici delici alet yaralanmalarının vücuda nafiz olup olmadıklarına, ayrı ayrı iç organ veya damar yaralanmasına, organ işlevinin

zayıflaması ya da yitirilmesine ve hayati tehlikeye yol açıp açmadığı hususlarında rapor alınması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin edilmesi yerine, mevcut yaraların ne şekilde hayati tehlikeye neden olduğu konusunda yeterli açıklama içermeyen Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporu esas alınmak suretiyle eksik soruşturma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,