KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/1115 E., 2014/2620 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 1/B - 2012/167668
- Mahkemesi
- Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi
- TARİHİ ve NO
- 29/03/2012, 2010/88 (E) ve 2012/74 (K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma
1-Sanık müdafiinin yasal süresinden sonra yaptığı duruşmalı temyiz talebinin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mesut’un mağdur Alparslan’a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Dosya kapsamına göre, olay tarihinden önce iki gün önce mağdurun ağabeyi ile aralarında çıkan tartışmada sanığın sağ el başparmağında kesi oluşacak, hayati tehlike geçirmeyecek nitelikte yaralandığı, olay günü de mağdurun arkadaşları ile gölete balık tutmaya gittiği, yaklaşık iki saat sonra sanık Mesut'un arkadaşları ile aynı yere geldiğinde mağduru gördüğü, tanıklar Kaya ve Cüneyt'e “siz karışmayın” diyerek balık tutmakta olan mağdurun yanına yaklaşıp gerçek ya da kuru sıkı olup olmadığı tespit edilemeyen tabancanın kabzası ile 4-5 kez vurduğu, tanık Yusuf’un olaya müdahale ederek tabancayı sanığın elinden alıp beline koyduğu,
sanığın bu kez yerde bulduğu niteliği tam tespit edilemeyen odun parçasını olarak mağdurun kafasına ve sırt bölgesine 3-4 kez vurduğu, tanıklar Sinan, Yusuf ve Cüneyt'in sanığı tutarak ayırdıkları, mağdurun tanık Kaya'nın yardımı ile motosikletine binerek olay yerinden ayrıldığı, sanığın eylemi sonucunda birden fazla darbe vurulmasına rağmen adli rapora göye sadece tek bir noktada sağ fronto parietal bölgede çökme kırığına neden olduğu, bu nedenle mağdurun hayati tehlike yaratacak şekilde yaralandığı olayda;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/1115, K. 2014/2620, 22 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama