Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/1229 K.2013/4645

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Murat'ın, mağdur Emrah'a yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde takdir ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre, bozma üzerine verilen hükümde, bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine,

Ancak; taraflar seyyar satıcı olup, tabla yeri nedeniyle sabah saatlerinde sanığın ağabeyi olan tanık Hamit ile mağdurun amcasının oğlu olan tanık Ferhat'ın tartıştıkları, aynı gün olay saatinde de yine aynı kişilerin tartıştıkları sırada mağdurun gelip tartışmaya dahil olduğu, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine, mağdur ve yanındaki amcasının oğlu tanık Ferhat'ın sanığa saldırmaları nedeniyle sanığın bıçağını çekerek ve hedef gözetmeden rastgele salladığı,

bıçağın kendisine saldıran kişilerden birisine isabet ettiğini anlayınca da olay yerinden kaçtığı olayda, mağdurun batın bölgesindeki bir isabetin yaşamsal tehlike geçirtecek nitelikte olması, kolundaki diğer yaranın ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte oluşu, aniden gelişen olayda sanığın ciddi bir engel olmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son vermesi gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik

olduğunun kabulü ile kasten yaralama suçundan, ancak mağdurdaki zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında, olayda silah kullanılması ve yaşamsal tehlike geçirilmiş olması nedeniyle, TCK.nun 87/1-d-son maddesindeki artırım da dikkate alındığında, TCK.nun 86/1. maddesiyle belirlenecek temel cezanın neticeye etkili olacak şekilde üst sınıra yakın tayin edilmesi gerekirken, suç vasfının kasten insan öldürmeye teşebbüs olarak tayin edilmesi suretiyle fazla ceza verilmesi,