KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/1419 E., 2014/4596 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürme suçuna teşebbüs
- Hüküm
- TCK.nun 81, 35, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cazalandırılmasına
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma
1- Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ....'nın olay günü akşam saatlerinde mağdurun evinin önüne geldiği, garaj kapısını açmakta olan mağdurun sol göğüs bölgesine şiddetli bir şekilde bıçakla vurduğu, yere düşen mağdura yönelik saldırısına devam ederek mağdurun omuz bölgesine iki kere daha vurduğu; mağdurun yaralanmaları nedeniyle hayati tehlike geçirdiği olayda;
Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi ile yapılan uygulamalar sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayin edilmesi yerine yazdı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ....’nın mağdur ...’e yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bîr isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin vasfa, tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle.
Duruşmalarda kendilerini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin katılan asile verilmesi gerektiği yönünde karar verilmesi gerekirken, katılana veya vekiline verilmesi yönünde karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nıın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bendinden yada vekiline” ibaresinin çıkartılmasına;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/1419, K. 2014/4596, 20 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama