Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/1532 K.2014/4744

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. T..'nın eylemin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın evli olan ve eşi cezaevinde bulunan kızkardeşi ile mağdur arasında arkadaşlık ilişkisi olduğunu öğrendiği, bu sebeple mağduru telefonla arayarak tartıştığı, olay günü sanığın yanında H.T.olduğu halde, mağdurun aracına bindiğini gördüğü,mağdurun aracının kapısını kapayacağı sırada sanığın kapıyı tutarak elindeki ekmek bıçağıyla mağduru çeşitli yerlerinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde 18 kez yaraladığı, daha sonra mağduru altına aldığı, Halil'in polis geliyor, bırak demesi üzerine sanığın polis gelmemesine rağmen mağdura vurmayı kendi rızasıyla bırakarak kaçtığı olayda;

1- Yaralamaların tümünün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olması, engel olmadığı halde eylemin sürdürülmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, öldürme kastıyla hareket edildiğini gösterir, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, kasten yaralama suçundan olayın oluş şekli, yara sayısı gözetilerek TCK nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın üst hadden belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

2- Mağdurun sanığın reşit olan kız kardeşi ile rızaya dayalı olarak arkadaşlık yapmasının, sanık lehine haksız tahrik sebebi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin yasal olmayan gerekçelerle sanık lehine TCK.nun 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,