Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/1594 K.2013/5630

b-Müşteki-sanık ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 58, 53/1-2-3, 63, 54 ve CMUK.nun 326/son maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası.

2-Sanık ... için, a-Müşteki-sanık ...'ya karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 25/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

b-Mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-e,87/3, 87/1-d, 21/2 ve 53/1-2-3, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası.

c-Mağdur ...'a karşı eyleminden: TCK.nun TCK.nun 86/1, 21/2, 86/3-e, 87/3, 53/1-3, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası.

d-Mağdur ...'e karşı eyleminden: TCK.nun TCK.nun 86/1, 21/2, 86/3-e, 87/3, 53/1-3, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Gerekçeli karar başlığında mağdur ... ismi yazılmamış ise de mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

2-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ...'a ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle olası kastla yaralama suçlarından verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelmeyen temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiinin bu hükümlere yönelen temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, mağdur-sanık ...'ın mağdur-sanık ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, mağdur-sanık ...'in mağdur-sanık ...'a yönelik eylemini yasal savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiği kabul edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, mağdur-sanıklar Mutlu ve Hakan müdafiilerinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında hakkında mağdur-sanık ...'a karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 25/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasında, sanık ... hakkında mağdur-sanık ...'a karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 25/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ibaresinden sonra "ve beraatine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile mağdur-sanık ... hakkında mağdur-sanık ...'e yönelik kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Mağdur-sanık ... hakkında mağdur ..., ... ile ...'ya yönelik kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre: olaydan önce mağdur-samklar ... ve ... ile mağdur ...'in bir süre arkadaşlık yaptıkları, mağdur-sanık ... ve mağdur ...'in talepleri doğrultusunda, mağdur- sanık ...'in kendi adına kiraladığı otoyu mağdur-sanık ... ve mağdur ...'in kullanımına tahsis ettiği, kiralanan oto ile mağdur-sanık ... ve mağdur ...'in yasadışı işler yaptıklarını sezinlemesi üzerine, mağdur-sanık ...'in arkadaşlarından uzaklaşmaya başladığı,

bu duruma kızan mağdur-sanık ... ile mağdur ...'in, mağdur-sanık ...'e husumet beslemeye başladıkları ve onu tehdit edip dövdükleri, mağdur-sanık ...'in olay günü sokakta mağdur-sanık ... ve mağdur ... ile karşılaşmaları üzerine, mağdur-sanık ...'ın silahını çekerek, mağdur-sanık ...'e ateş etmeye başladığı, mağdur-sanık ...'in de kendisini yere atarak mağdur-sanık ...'a yönelik ruhsatsız tabancasıyla karşı atışa geçtiği, karşılıklı atışlar sonucunda, mağdur-sanık ...'in hiç isabet almadığı,

mağdur-sanık ...'in yaptığı atışlar neticesinde mağdur-sanık ...'ın batın ve sol elinden, mağdur ...'in ise göğüs ve sağ bacağından, olay ile ilgisi bulunmayan mağdurlar ... ve ...'nın ise bacağından birer isabetle yaralandıkları olayda;

a-Sanık ...'in kendisine yönelmiş ve halen devam eden silahlı saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu ile eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği ve meşru savunmada aşırıya kaçılmadığı anlaşıldığından, mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik eylemi nedeniyle de 5237 sayılı TCK.nun 25. ve CMK.nun 223. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

Mağdur ...'e yönelik kurulan hüküm yönünden;

aa-5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi gereğince aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanığın, en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle, hakkında 87/1. maddenin "d" bendinin uygulanması halinde ayrıca 87/3.madde nedeniyle artırım yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde 87/3 ve 871-d ve maddelerin birlikte uygulanarak fazla ceza tayini,

bb-Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 86/3-e maddesi ile tayin edilen 3 yıl hapis cezasının 87/3.maddesi uyarınca 1/4 oranında artırılması sonucu 3 yıl 9 ay hapis yerine 4 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,