Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/16 K.2013/1962

a-Mağdur ...'ı bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62, 63/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası. b-Katılan ...'i bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62, 63/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası. 2-Sanık ... hakkında; a-Katılan ...'i bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62, 63/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Hükmedilen ceza miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın "mağdurlar ... ve ...'yı kasten yaralama"; sanık ...'un "mağdur ...'yı kasten yaralama" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan; sanık ... müdafiinin haksız tahrikin derecesine; müdahil Tolga vekilinin cezayı azaltıcı nedenlerin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar ... ve ...'un "mağdur ...'yı kasten yaralama" suçları yönünden,

Temel cezanın TCK.nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 86/3-e maddesiyle 1/2 oranında yapılan artırımın ardından 1 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi yerine, 1 yıl 16 ay; mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle TCK.nun 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak 2 yıl 30 ay hapis cezası hükmedilmesi yerine, 2 yıl 30 ay hapis cezasına hükmedilmesi yerine, 2 yıl 32 ay hapis cezasına hükmedildiği, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılasını gerektirmediği görülmekle;

CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,