Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/162 K.2013/2768

Uyarlama isteminin reddine dair verilen hüküm temyize tabi olduğu halde, itiraza tabi olduğu kabul edilerek Elazığ Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 13.07.2005 tarihli ve 2001/42 esas, 2002/181 sayılı ek karar hukuken yok hükmünde sayılarak, resen de temyize tabii olması nedeniyle yapılan incelemede;

1- Hükümlü K.. O.. hakkında 765 Sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükümlerin, 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; duruşma yapılmadan uyarlama isteminin reddine karar verilmesinde bozma nedenleri dışından isabetsizlik görülmemiş olup, hükümlünün bir sebebe dayanmayan temyiz itirazının reddine,

Ancak;

a) Yağmaya teşebbüsten kurulan hükümde; teşebbüs hükümleri nedeniyle takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde uyarlama talebinin reddine karar verilmesi,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, 765 sayılı TCK.nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre cezaların toplanmasına ilişkin karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Hükümlü A.. A.. hakkında kurulan hüküm yönünden;

UYAP İşletim Sisteminden çıkarılıp, dosya içine konulan 18.03.2013 tarihli nüfus kayıt örneğinden, A.. A..'nun hükümden sonra 11.12.2010 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK.nun 64/2.maddesi uyarınca karar verilmesi zorunluluğunun bulunması,