Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/180 K.2014/2342

Sanık B. A. taksirle eşi maktule Esra’nın ölümüne sebebiyet verdiği kabul edilerek, 5237 sayılı TCK.nun 22/6 maddesi uyarınca hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa, dosya içeriğindeki delillere, özellikle tarafsız tanıkların yeminli anlatımları ve olay yerine ait inceleme tutanakları ile fotoğrafların içeriklerine göre; psikolojik rahatsızlığı olan sanığın olay tarihinden önce de intihar girişiminde bulunduğu,

olay akşamı ise dışarıda yemek yiyeceklerini söyleyerek müşterek çocuklarını maktulenin annesine bıraktıkları, sanığın yanına eşi maktule Esra'yı alarak kendi sevk ve idaresindeki araçla Mudanya istikametinden Zeytinbağı istikametine doğru giderken Karacabey-Mudanya Karayolunun 32. kilometresinde bulunan viraja geldiğinde, tesbit edilemeyen bir sebeple aracın direksiyonunu yolun sağında bulunan uçuruma doğru kırarak yaklaşık 16 metrelik stabilize alanı da doğrudan geçmek suretiyle aracın uçuruma yuvarlanmasına ve aracın içerisinde yer alan maktule Esra'nın trafik kazası ile husulü mümkün genel beden travmasına bağlı iç organ yaralanması,

boyun omuru kırıklı çıkığı ve omirilik hasarı sonucu ölümüne sebebiyet verdiği, olay nedeniyle kazanın olduğu yere gelen ve yargılama aşamasında tanık olarak dinlenen Jandarma görevlilerine, direksiyonu tepeden aşağıya bilerek, ikisinin de ölmesi için kırdığını söylediği ancak sadece eşinin ölmesi sebebiyle görevlilere "sizin silahınız yok mu, benim kafama sıkın, benim de ölmem gerekiyordu" gibi sözlerle suçunu ikrar ettiği olayda;