Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/1988 K.2013/6250

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ...

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nın, maktül ve mağdurlardan kaynaklanan yaşam haklarına yönelmiş gerçekleşen ve devam eden haksız saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu ile eylemlerini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiklerinin ve meşru savunmada aşırıya kaçılmadığının kabulünde isabetsizlik görülmediğinden,

müdahil ... vekillerinin eksik soruşturmaya, meşru savunma koşullarının bulunmadığına vesaireye, müdahil ... vekilinin meşru savunma koşullarının bulunmadığına, sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine vesaireye, müdahil ... vekillerinin eksik incelemeye, meşru savunma koşullarının bulunmadığına, gerekçenin yetersiz olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

meşru savunma koşulları altında eylemi gerçekleştiren sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 25 ve CMK.nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatlerine karar verilmesi yerine CMK.nun 223-3-b maddesi gereğince haklarında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

hüküm fıkrasındaki “5237 sayılı TCK.nun 24/1-2, 25/1. maddeleri kapsamında düzenlenen meşru müdafaa ve zorunluluk hali koşulları altında işlendiği vicdani kanaatine vanlarak CMK.nun 223/3-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin “5237 sayılı TCK.nun 25. maddesi kapsamında düzenlenen meşru müdafaa koşulları altında işlendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 25 ve CMK.nun 223/2-d maddesi uyarınca sanıkların beraatlerine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesindeki yetkiye istinaden DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.