Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/2073 K.2014/4788

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İbrahim'in, mağdur Erkan'ı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, cezanın alt sınırdan tayin edilmesi ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdurun, yaşamsal tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; TCK'nun 86/1. maddesinin uygulanması sırasında, TCK'nun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu dikkate alınıp alt sınırdan sonuca etkili olacak şekilde makul düzeyde uzaklaşılarak bir ceza belirlemek yerine, TCK'nun 86/1, 86/3-e ve 87/1-d maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 30 ay hapis cezasının 5 yıldan az olamayacağından TCK'nun 87/1-son maddesi gereğince 5 yıla yükseltilmesi gerektiği gözetilmeden "hayati fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluştuğu" denilerek 6 yıl hapis cezasına karar verilmesi,

b) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanıkların, CMK'nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi,