KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/2179 E., 2013/4555 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-a-d, 62, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası.
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
1-5237 sayılı TCK.nun 86/3-e maddesi ile belirlenen 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası üzerinden 87/1-a-d maddesi ile yapılan 1 kat artırım ile cezanın 6 yıl 9 ay olarak belirlenmesi yerine hatalı hesaplama yapılmak suretiyle yazılı şekilde 6 yıl 8 ay 30 gün olarak belirlenmesi, aynı Kanunun 62. maddesi ile yapılan indirim karşısında sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelemeye, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin eksik incelemeye, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması sırasında, 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun "hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği" gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca bozulmasına, ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün olduğundan,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/2179, K. 2013/4555, 20 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama